หน้าฝนยุงเยอะ แต่จริงๆ บ้านเราไม่ว่าหน้าไหนก็ยุงเยอะตลอด … เมื่อวันก่อนลูกสาวถามว่า ป๊าคะบ้านเราก็กว้าง มีตั้งหลายห้อง แล้วยุงมันบินมาหาหนูได้ยังไง มันรู้ได้ไงว่าหนูแอบอยู่ในเต็นท์คะ?

เออ นั่นสิเนอะ ยุงมันใช้เทคนิคอะไรถึงบินมากัดเราได้ทุกที่ทุกเวลา?

กูเกิลหาคำตอบ พวกเขาใช้มากกว่าหนึ่งความรู้สึกเพื่อติดตามอาหารมื้อต่อไปของพวกเขา

นึกๆ ดูก็จริงอย่างที่ลูกสาวว่า ไม่ว่าเราจะเตะบอลในสวนสาธารณะ ไปเดินป่า นั่งกินข้าวริมหาดตอนกลางคืน เรามักได้ยินเสียงวื้อๆ ข้างหูที่แน่นอนว่ามันคือยุงนั่นเอง แต่เราไม่เคยเอะใจเลยว่าภายใต้สภาพแวดล้อมเปิดโล่งขนาดนั้นเจ้าแมลงตัวจิ๋วนี่มันตามรอยมาถึงตัวเราได้ไง เก่งโคตร

หลังจากไปกูเกิลมาเพื่อคลายความสงสัยให้สาวน้อย ก็สรุปได้ว่า

ยุงใช้ประสาทสัมผัสหลายอย่างในการตามหาอาหารเย็นของพวกมัน

อย่างแรกคือ “มันได้กลิ่นเรา”

เวลาที่มนุษย์และสัตว์หายใจ จะมีการปล่อยก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์ออกมา ซึ่งยุงมีเซ็นเซอร์ที่สามารถตรวจจับกลิ่นนี้ได้

นอกจากนี้ยังมีดวงตาที่สามารถมองเห็นโทนสีดำและขาวที่สามารถจับการเคลื่อนไหว รวมไปถึงเซ็นเซอร์ติดตามความร้อนของร่างกายมนุษย์ด้วย

Clément Vinauger นักวิทยาศาสตร์ที่ศึกษาเรื่องยุงโดยเฉพาะ ได้ให้ข้อมูลที่น่าสนใจไว้ว่า ยุงสามารถรวบรวมข้อมูลทั้งหมดที่ได้จากประสาทสัมผัสมาประมวลผลได้อย่างมีประสิทธิภาพเหลือเชื่อ

แต่ที่น่าสนใจกว่านั้นก็คือ ยุงสามารถรับรู้ความแตกต่างของกลิ่นระหว่างคนที่กำลังหลับกับคนที่ตื่นและพยายามที่จะตบพวกมัน โดยการทดลองในห้องแลปพบว่านักดูดเลือดตัวน้อยฉลาดพอที่จะเลือกเป้าหมายที่เป็นเป้านิ่ง มากกว่าจะบินไปตรงไปหานักฆ่าหน้าใสที่พยายามจะเอาชีวิตพวกมัน

อ่านมาถึงตรงนี้ หลายคนอาจคิดว่า แหม เจ้ายุงนี่มันแสนรู้ น่ารักจริงจริ๊ง!

การที่ยุงกัดเรา มันกัดแล้วก็จบครับ ที่มันตามมากัดเรา ไม่ใช่เพราะเมื่อวานเราไปตบพ่อตบแม่มันตายหรอกครับ มันก็แค่ต้องการโปรตีนสำหรับการผลิตไข่ ซึ่งนี่ก็เป็นเหตุผลว่าทำไมยุงตัวเมียถึงดูดเลือด ส่วนตัวผู้จะไปกินพืช และน้ำหวาน (ดูรักสุขภาพและหวานแหววมาก)

เรื่องนี้สอนให้รู้ว่า ทุกครั้งที่คุณแม่ยุงออกล่า เธอเสี่ยงชีวิตของเธอเพื่อยุงลูกยุงหลานรุ่นต่อไป …

ก่อนตบยุงครั้งต่อไป ลองคิดถึงเรื่องนี้ก่อน
อาจจะใจอ่อนและไม่ต้องลงเอยด้วยการทำบาปนะครับ ^^’

ข้อมูล: washingtonpost.com
เครดิตภาพ: Centers for Disease Control and Prevention