mm

สัปดาห์ก่อนขณะที่ผมขับรถไปส่งลูกชายโมโม่ที่โรงเรียน…
ระหว่างทาง บทสนทนาก็เรื่อยเปื่อยตามประสาพ่อลูกคุยกัน แต่อยู่ๆ โมโม่ก็เอามือล้วงไปในกระเป๋าแล้วหยิบ Powerbank ขึ้นมา

โมโม่: ป๊าๆ นี่เห็นมั้ย โมโม่มี USB สีชมพูด้วย (ทำหน้าภูมิใจ)
ป๊า: เอ้า ไปเอามาจากไหนคับเนี่ย ของใครอะ ป๊าไม่เคยเห็นเลย
โมโม่: ของอี้ป๊อกคับ
ป๊า: แล้วโมโม่หยิบมาบอกอี้ป๊อกก่อนหรือเปล่าคับ
โมโม่: … เงียบ
ป๊า: นี่ แล้วเดี๋ยวอี๊ป๊อกเค้าจะใช้แล้วหาไม่เจอทำไง นี่รู้มั้ย วันหลังหยิบของคนอื่นมาต้องบอกเค้าก่อนนะ ไม่งั้นเค้าจะเรียกว่าเป็นขโมยนะรู้ป่าว

โมโม่: … (เริ่มหน้าเบ้ เหมือนจะร้องไห้ แต่พยายามกลั้นน้ำตา สุดท้ายไม่ไหว ปล่อยโฮออกมา)
ป๊า: อ้าว โมโม่ร้องไห้ทำไมคับ
โมโม่: โมโม่เสียใจคับป๊า โมโม่ไม่อยากเป็นขโมย
ป๊า: ^-^’ (แง่ว) … ไม่เป็นไรคับโมโม่ โมโม่แค่ยืมมาเล่นใช่มั้ย เดี๋ยวเย็นนี้เอาไปคืนอีป๊อก แบบนี้ไม่ได้เรียกว่าขโมยนะ ถ้าขโมยหมายความว่าโมโม่ตั้งใจจะเอามาแล้วไม่เอาไปคืน … (ปลอบอยู่ซักพักจึงเงียบ)
โมโม่: คับป๊า โมโม่หยิบมาดู แต่ลืมคืนคับ โมโม่ไม่ได้ตั้งใจ โมโม่เสียใจจังเลยคับ
ป๊า: ไม่เป็นไรคับโมโม่ ป๊ารู้ว่าโมโม่เป็นเด็กดีคับ วันนี้โมโม่ไม่ได้ตั้งใจ วันหลังก็อย่าลืมบอกเค้าก่อนนะคับ

ใจหายแว๊บตอนหนูร้องไห้ แต่ป๊าดีใจนะ…ที่จิตใจของหนูเติบโตขึ้นอีกขั้นแล้ว ^^

power

LEAVE A REPLY

Please enter your comment!
Please enter your name here